Lea’s tweede.
“Pick up your guitar and start playing. Every song I leave undone is nobody's fault but my own. ‘Cause the world owes me nothing.” De eerste zinnen van het nummer en het album The World Owes Me Nothing vat de nieuwe plaat van Lea Kliphuis in een notendop samen. “Geen gezeik, je moet het gewoon doen”, zegt ze erover. The World Owes Me Nothing is in vergelijking met voorganger Can I Come By? een stuk leger. Het geluid is open, “we hebben meer weggelaten dan opgenomen”, aldus Lea. Het geluid is beïnvloed door platen als Raising Sand van Robert Plant en Alison Krauss, maar ook Sea Changes van Beck. Wie bekend is met Lea Kliphuis weet dat de invloeden van Lucinda Williams, Bruce Springsteen, Carole King en Ryan Adams ook terug te vinden zijn. Ach luister maar eens.



Niet vanzelfsprekend die tweede?
Lea kampte na het goed ontvangen debuut en de bijbehorende tour met een writer’s block. Er kwam geen liedje meer uit haar vingers. Toen de Nijmeegse muzikante eenmaal weer het heft in eigen hand had, mede dankzij de hulp van JP Hoekstra die ook al met haar werkte op haar debuut, nam ze ook de uitnodiging van Marien Dorleijn (Moss) aan om samen te schrijven met als resultaat het prachtige Trouble. Met al die nummers op zak trok Lea Kliphuis samen met Hoekstra en Dorleijn en de ritmesectie van De Staat (Jop van Summeren en Tim van Delft) naar een groepsaccommodatie in het Hogeland in de provincie Groningen, voor de gelegenheid omgebouwd tot opnamestudio. Het resultaat is dus The World Owes Me Nothing. De wereld mag Lea Kliphuis dan niks verschuldigd zijn, na beluistering van haar nieuwe album zal menigeen toch het gevoel krijgen haar enige bewondering of dank verschuldigd te zijn. Ook die mening toegedaan? Klap dan vanavond maar extra hard in je handen voor Lea en haar band!